Любоў да Радзімы, людзей, шчыры клопат аб тым, каб жыццё іх на зямлі не было безмэтавым – ізноў у вершах Фелікса Шкірманкова. Трывожыцца і баліць сэрца ветэрана за хібы ў грамадстве, за родную мову, ды і за шмат што іное... Бог дапама¬гае яму знайсці словы, каб выказаць свае пачуцці.
Здаецца, гэтыя свае роздумы ў вершах Фелікс Шкірманкоў нібы складае ў запавет сучаснікам, а можа і патомкам.
Добавить комментарий